Goedemorgen Lien,

Nog steeds herfst – het is mistig vanochtend en het begint zo koud te worden dat de verwarming meteen aan moet! De laatste blaadjes hangen nog aan de bomen, maar gisteravond zei Steven dat hij verwacht dat het deze week wel eens kan gaan sneeuwen. Dan zullen die ook wel snel gaan verdwijnen! Hoe ziet het park bij jullie eruit nu, nog mooi in herfstkleuren? Ik denk dat de temperatuur daar wat milder is dan hier en dat jullie er nog wat langer van kunnen genieten.

Het was even stil vanuit mij – ik ben druk bezig geweest met het zoeken naar collega-freelancers hier. In Oostenrijk was ik te veel bezig met het inrichten van mijn leven als expat om me heel druk te maken over nieuwe richtingen in mijn werk en bedrijf, maar de laatste tijd begon het toch te kriebelen. Het leven als expat begint te wennen en er komt ruimte voor (professionele) ontwikkeling. Met mijn schoonzus ben ik aan het werken aan een nieuwe identiteit voor mijn bedrijf. Daarbij wilde ik ook wel eens praten met collega´s, kijken hoe zij omgaan met een motivatiedip en het zoeken naar nieuwe mogelijkheden in een nieuw land. Maar het bleek nog niet zo makkelijk te zijn om die andere freelancers te vinden, althans niet in georganiseerd verband. Tot iemand suggereerde ´waarom ga je dan niet zelf een netwerk opstarten als er nog niets is?´ Nu herinner jij je vast nog dat ik helemaal niet zo enthousiast word van het idee van een groep en naar bijeenkomsten gaan, laat staan van zelf dingen organiseren. Maar ja, soms moet je over een hobbel heen, uit je comfortzone stappen. Ik plaatste wat oproepjes en er kwamen best snel reacties binnen. 2 weken terug ontmoette ik een van de dames uit de International Womensgroup hier en besloten we een eerste, oriënterende bijeenkomst op te zetten. Die was gisteren – en ondanks de korte tijd die we hadden om de bijeenkomst te promoten kwamen er 10 vrouwen op af! Er waren er meer die interesse hadden maar die zich op deze korte termijn 2013-11-02 15.03.39niet konden vrijmaken. Ineens zat ik daar als mede-organisator – het kan raar gaan in het leven. 2 december gaan Rosi en ik de wensen inventariseren en besluiten welke vaste bijeenkomsten er komen en de hele groep zit 17 december weer bij elkaar. Spannend – maar het geeft ook veel energie en stof tot nadenken.

Verder heb ik het druk met het uitproberen van mijn verjaardagscadeau, een KitchenAid. Van de ondernemer naar de huisvrouw – tsja 🙂 Maar in deze tijd van het jaar is lang in de keuken staan toch een hobby van mij en dit apparaat maakt vooral het bakken meteen een stuk leuker! Als jullie hier langs komen, kun je dat meteen uitproberen! Dat moet in 2014 toch wel een keer lukken? Desnoods onderweg naar Oostenrijk.

2013-11-09 12.35.41De kerstmarkt komt er ook aan. Zaterdag zagen we daar in Nürnberg toch echt de eerste echte tekenen van. De wegwijzers worden al opgehangen en een aantal winkels hebben de prachtige lichtjes al geplaatst. Ook leuk: na de lunch liepen we bekenden tegen het lijf in de stad – Stevens collega en vrouw. Dan begin je toch echt een gevoel van thuis te krijgen, als je tijdens een middagje winkelen mensen tegen komt waar je koffie mee kunt gaan drinken.

Nou, tijd om aan het werk te gaan. Nieuwe plannen zijn leuk, maar de oude projecten lopen gewoon door! Werk ze en tot snel!

Geplaatst in De praktijk van alle dag, Ditjes en datjes, Foto´s, Hobby | Tags: , , , , | 1 reactie

Ach Berlijn

Afgelopen weekend waren we in Berlijn – een beetje voor mijn (slik) 35e verjaardag, een beetje voor het concert van Bob Dylan (ja, ik ging dus weer mee) waar Steven graag heen wilde en ook omdat het gewoon lekker is om er een weekendje samen erop uit te gaan.  Eigenlijk deden we niet eens zo veel afgelopen weekend. Althans, we bezochten geen musea of historische gebouwen. We liepen er wel langs – maar naar binnen hoefden we eigenlijk niet; de meeste hebben we al wel van binnen gezien in een van onze eerdere trips naar Berlijn. We liepen dus wel veel – van West (Kurfurstendamm) naar Oost (Unter den Linden) bijvoorbeeld en op die weg liepen we door het park Tiergarten – waar ik verzuchtte dat ik dat eigenlijk wel mooier vind dan Central Park. Niet veel later merkte ik op dat ik misschien wel liever naar Berlijn ga dan naar New York – al was het maar vanwege de reistijd naar New York.

Wat het dan is dat Berlijn zo bijzonder maakt? Voor mij is dat de volkomen eigen sfeer in iedere wijk en hoe iedere wijk daarin ook weer anders is dan de anderen, een soort stadjes op zichzelf die tot een geheel zijn geworden. De verschillen tussen de voormalige DDR en BDR stukken worden echt wel kleiner – maar je ziet ze nog wel. Het is een stad die door het (ver)bouwen in beweging is en blijft – nu wordt er in alle grote steden wel gebouwd, maar in Berlijn staat naar mijn idee de halve stad in de stijgers en wordt overal gesloopt en gebouwd. Je hebt er super moderne gebouwen, maar tegelijkertijd ook gebouwen met een lange historie. Het idee dat je nu van West naar Oost kunt en weer terug vind ik nog altijd heel bijzonder – zeker op de plekken waar je nog resten van de muur ziet. De allereerste keer dat we in de stad waren gingen we naar de Gedenkstätte Berliner Mauer aan de Bernauerstrasse; heel indrukwekkend. Ook al ga je niet (opnieuw) naar al die plekken, het gevoel dat het een stad is met een belangrijke rol in de geschiedenis is eigenlijk vrijwel overal aanwezig.

We kregen natuurlijk ook veel tips van mensen over wat we moesten doen – maar die hebben we geloof ik allemaal genegeerd 😉 Het voelt daarom raar om zelf wel een tip te geven, maar ik doe het toch. Als je naar Berlijn gaat, loop dan zo veel als je kunt (pak dus niet altijd de U- of S-Bahn) en kijk goed om je heen. Maakt niet uit waar je loopt – eigenlijk is overal wat te zien. Kun je niet lang lopen? Ga dan fietsen – we kregen namelijk de tip dat je makkelijk fietsen kunt huren in Berlijn en ook dan zie je natuurlijk veel.

Geplaatst in Foto´s, Toeristische activiteiten | Tags: , , , | 1 reactie

Chinees koken voor beginners – het verslag

We hadden al Spaans koken met een Spanjaard, dit keer in dezelfde reeks Chinees koken met een Chinese! Tijdens het Grillfest deze zomer mochten we al proeven van een traditioneel Chinees gerecht dat Zhijiao mee had genomen – tot onze verbazing met tofu en varkensvlees. Wij kennen tofu toch vooral als vleesvervanger via onze vegetarische vrienden en, eerlijk is eerlijk, meestal vond ik het dan bepaald niet lekker. En dan druk ik me nog voorzichtig uit… Op de weg terug naar huis vroeg ik haar of ik niet eens een les in traditioneel Chinees koken van haar kon krijgen, waar ze meteen mee instemde. Gisteren was het dan zo ver.

Eerst alles snijden

Eerst alles snijden

De aanloop verliep al een heel stuk georganiseerder dan met Stevens Spaanse collega – daar waren we een paar uur kwijt met boodschappen doen door het ontbreken van een concreet lijstje en talloze telefoontje naar Spanje. Dit keer keken Zhijiao en Steven vrijdag al naar de verschillende ingrediënten en werd de lijst netjes gesplitst – al moesten we alsnog naar 3 supermarkten om alles te halen, maar toch. Voor we gingen koken, kreeg ik eerst alle gerechten op internet te zien en namen we de instructies door die met foto´s werden toegelicht. Dat is nog niet zo simpel als het klinkt – los van het feit dat we via een omweg Chinese tekens moesten typen (leve Google Translate) waren er ook veel sites waar de afbeeldingen dusdanig onduidelijk waren dat ik ze zonder toelichting niet begreep. Maar ach, volgens Zhijiao is het toch steeds ´the same procedure´: vlees in de pan, knoflook en verse gember erbij en even bakken. Dan dat uit de pan en groenten in de pan. Die even bakken – precieze tijd hangt af van de groenten – en dan vlees er weer bij – klaar. Very simple, every time same procedure – ja ja!

Drumsticks hakken - not easy!

Drumsticks hakken – not easy!

We maakten in totaal 4 gerechten – zie hieronder voor de beknopte beschrijvingen. Het opvallendst vond ik nog wel hoe hygiënisch ze werkte en hoe kritisch ze op de ingrediënten was. Selderij blaadjes met enige  verkleuring? Niet vers genoeg, niet gebruiken. Bordje gebruikt om gericht 1 even op te leggen? Schoonmaken en niet gewoon gerecht 2 er ook op leggen. Vooral gezien de verhalen die je over Chinese restaurants in Nederland hoort was ik hier verbaasd over. En wat ze al zei voor we ging koken bleek inderdaad te kloppen: eigenlijk was het best eenvoudig en was het idee steeds hetzelfde. Wat Steven en ik allebei opmerkelijk vonden, was dat je met relatief weinig ingredienten toch steeds een echt andere smaak kreeg. We hebben het vervolgens ook allemaal lekker met stokjes gegeten – en met geluid, want dat hoort in China.

Mjam!

Mjam! Varkensvlees met champignons

Experiment geslaagd – ik heb nog wat meer recepten doorgekregen en daar ga ik de komende tijd eens mee aan de slag. En wie weet nodigen we Zhijiao dan binnenkort uit voor dim sum – al is dat volgens haar wel voor gevorderden en maakt ze het zelf ook nooit. Ach, ik houd wel van een uitdaging op zijn tijd 🙂

 

Ga hier naar de recepten – te veel voor 1 blog.

Geplaatst in De praktijk van alle dag, Foto´s, Hobby, Recepten | Tags: , | 1 reactie

Chinees koken voor beginners – de recepten

Het was dus wel echt een cursus Chinees koken voor beginners – volgens Zijiao zijn het de gerechten die je thuis zou maken – in restaurants zijn ze mogelijk wel iets ingewikkelder cq worden er meer ingrediënten gebruikt. Daarom maakten we meteen 4 gerechten in plaats van 1 🙂 Belangrijke principes: knoflook niet persen maar snijden – mag best in grove plakken. En sojasaus wordt vooral voor de kleur gebruikt van de gerechten – ook wel een beetje voor smaak, maar je gebruikt dus zoveel als nodig om het gerecht een beetje kleur te geven, niet meer dan dat. Verder alles naar smaak – dus houd je van pittig, voeg dan veel verse groene peper toe en veel knoflook. Beetje experimenteren dus met de smaak – er is helemaal niets afgewogen.

1. Roerei met tomaat
Klinkt niet echt Chinees hè? Het heeft ergens wel wat weg van een simpele versie van Fou Jong Hai.

Ingrediënten: 2 eieren, 2 tomaten (beetje harde), zoute, sojasaus, verse gember, knoflook en bieslook

IMG_8057Eieren klutsen, tomaten halveren en dan weer halveren. Eieren zachtjes bakken in olie (niet bruin laten worden), roerei in stukjes van maken tijdens het gaar laten worden. Als ze gaar zijn uit de pan halen en even op een bord leggen. Dan de tomaat zakjes bakken – moet geen prut worden. Vervolgens de knoflook en gember, die je hebt kleingesneden, toevoegen en even meebakken. Heel klein beetje sojasaus erbij – de heldere variant. Gaat meer om de kleur dan om de smaak. Dan ei er weer bij doen en goed omroeren. Zout naar smaak toevoegen. Vervolgens bieslook, die ook is kleingesneden, erbij doen – et voila, klaar. Je eet dit met rijst – eet je liever mie, dan kun je de tomaat wat langer bakken, zodat het wat meer op een saus lijkt.

2. Varkensvlees met tofu en selderij
Ja, vlees en tofu samen dus.  De sterke drank wordt gebruikt om de geur van het vlees af te halen volgens Zijiao.

Ingrediënten: varkensvlees, gerookte tofu, selderij, knoflook, gember, groene peper, zout, sojasaus, sterke doorzichtige drank (wij gebruikten Kirschwasser – er is een Chinese variant, maar die konden we niet krijgen. Moet sterk en redelijk neutraal van smaak zijn)

IMG_8065Varkensvlees en tofu in reepjes snijden, net als de selderij, gember en knoflook. Bak het varkens zachtjes aan in een ruime hoeveelheid olie. Voeg een klein beetje van de sterke drank toe. Voeg vervolgens knoflook, gember, groene peper en zout naar smaak toe en bak dit nog even aan. Vervolgens de selderij toevoegen en nog even meebakken. Sojasaus toevoegen – gaat wederom meer om de kleur dan om de smaak. Afhankelijk van hoe zacht je de selderij wil hebben nog even door laten garen. Dan dit alles uit de pan halen en de tofu apart bakken, in voldoende olie zodat deze niet droog wordt. Als de tofu warm is, de overige ingrediënten weer toevoegen en alles mengen.

3. Varkensvlees met zwarte paddenstoelen en paprika
Wij gebruikten gedroogde zwarte paddenstoelen, maar als je die niet kunt vinden (de toko heeft ze waarschijnlijk, de Nederlandse vertaling is zwarte schimmel – klinkt vies maar is lekker!) kun je ook verse kastanjechampignons gebruiken.

Ingrediënten: varkensvlees, rode paprika, zwarte gedroogde champignons, verse gember, knoflook, sojasaus, zout, sterke doorzichtige drank

Varkensvlees en paprika in reepjes snijden. Varkensvlees zachtjes bakken in olie, beetje van de sterke, kleurloze drank erbij en vervolgensIMG_8076 sojasaus toevoegen – voor de kleur vooral, dus niet te veel. Dan paprika, knoflook en gember toevoegen, plus zout naar smaak. Alles uit de pan halen. Dan de champignons bakken. Gebruik je de gedroogde, zorg dan dat je ze vast voorbereid hebt (weken). Bakken en mogelijk wat water toevoegen. Ze moeten zacht worden, dus eventueel ook even deksel op de pan doen. Zijn de champignons klaar (proeven), dan de rest weer toevoegen en alles mengen en opnieuw warm maken. En weer een gerecht klaar!

4. Kip met groene peper
Hiervoor moet je wel een goed hakmes hebben – wat wij dus niet hebben 🙂

Ingrediënten: 2 drumsticks, 2 groene pepers, verse gember, knoflook, sojasaus, sterke doorzichtige drank

IMG_8099Hak de drumsticks in kleine stukjes en bak dit in ruim olie – inclusief de botten dus! Dit moet op een wat hoger vuur, zodat het vel knapperig wordt. Ook hier weer een beetje van de sterke drank erbij doen. Als de kip goed aangebraden is, knoflook en gember toevoegen, plus weer sojasaus voor de kleur. Vervolgens flink groene pepers erbij – 2 vond ik zelf wel wat scherp, maar Steven vond het erg lekker zo. Dan even goed doorbakken, tot de kip goed gaar is.

Dit alles eet je vervolgens uit de bakjes waarin je de gerechten hebt warm gehouden (je maakt ze 1 voor 1, allemaal in dezelfde pan die je wel tussendoor steeds schoonmaakt) met stokjes, de rijst gaat in een apart kommetje erbij (ieder een eigen kommetje). Witte wijn is aanbevolen, maar rood kan ook prima 🙂

Geplaatst in Ditjes en datjes, Foto´s, Hobby, Recepten | Tags: , | 2 reacties

Where everybody knows your name – halve marathon Eindhoven, verslagje

Daar ergens in de meute sta ik ook!

Daar ergens in de meute sta ik ook!

Ruim 2 jaar geleden begon ik met hardlopen. De eerste keren vond ik het niet makkelijk – en dan druk ik me nog voorzichtig uit. Maar langzaam maar zeker groeide de lol in het hardlopen en ontstond er toch zoiets als een runnershigh. Ik kocht betere schoenen en vroeg advies bij mijn favoriete hardloopwinkel, ik liep de Frauenlauf waar het allemaal om begonnen was, ik kocht een betere hartslagmeter (opnieuw bij die hardloopwinkel) en ging zelfs trainen voor 10 kilometer, een afstand die ik voor het eerst in Innsbruck in een wedstrijd liep. En toen ging het kriebelen. Toen dacht ik ´ik ga voor die halve marathon.´ Had je me dat in september 2011 gezegd, dan had ik je heel hard uitgelachen. En met mij denk ik iedereen om mij heen – Astrid, ruim 21 kilometer hardlopen? Are you kidding me?

Daar, die met dat roze jackje!

Daar, die met dat roze jackje!

Ik trainde deze zomer door, met een schema van de Runkeeper app en de 15 kilometer training van Renate Wennemars. In september probeerde ik het uit – hoe ver kon ik gaan. Ik liep 18.55 km – van Eindhoven via Son, Gerwen en Nuenen terug naar Eindhoven. En toen besloot ik me in te schrijven – want volgens de eigenaar van die befaamde hardloopwinkel zouden die laatste ruim 3 km ook wel lukken – zeker in de sfeer van de race en de laatste kilometer via het centrum van Eindhoven en de gezelligheid van Stratums Eind. Want ja, ik ging dus lopen in Eindhoven. Waarom daar en niet ergens in Duitsland? Omdat ik vooraf al wel dacht ´als ik dit doe, dan moeten er mensen aan de kant staan die ik ken, die me er doorheen roepen en die me opwachten.´ En ik liep niet eens alleen – mijn zwager Walter besloot ook te lopen. Afgelopen zondag was het zo ver: de marathon van Eindhoven!

Koptelefoon even af om te praten met de fotograaf

Koptelefoon even af om te praten met de fotograaf

De nacht van zaterdag op zondag regende het. En niet zo´n beetje ook. Iedere keer dat ik wakker werd – want van de zenuwen regelmatig gebeurde – leek het nog harder te regenen. En het waaide ook nog – ideaal weer. Zeker voor iemand die niet gaat hardlopen als het ook maar een beetje miezert… Zondagochtend om 10u zat ik voor de TV, kijken hoe de toppers het er vanaf zouden brengen. Dat konden we niet live zien – het vliegtuigje dat de live beelden moest streamen kon vanwege het slechte weer niet opstijgen. Maar op zich vielen de beelden van de toeschouwers me niet tegen – het leek toch ietsje minder hard te regen dan in de nacht.

SFJ - het Philips-gebouw waar ik ooit werkte

SFJ – het Philips-gebouw waar ik ooit werkte

Om 13.30u zouden wij dan starten – de grote groep halve marathon lopers. Ik werd vergezeld door mijn ouders, zus, adoptiezus, schoonvader, schoonzus en natuurlijk Steven. Net na het starten zag ik niemand – maar wat wil je ook als er ruim 8000 mensen aan de start staan! Na een paar honderd meter spotte ik al de eerste hulptroepen – mijn andere zus en haar vrouw stonden aan te moedigen en foto´s te maken. En het hielp – een dolletje met hen en de regen leek ineens wat minder hard te vallen. Ze bleven me volgen op de fiets, net als mijn schoonfamilie, mijn vader en Steven. En dat was fijn – om de zoveel kilometer stond er wel een bekend gezicht om me aan te moedigen. En dat werd nog aangevuld met een voormalig buurmeisje en een buurvrouw uit de straat van mijn ouders – die kwamen niet voor mij, maar ik herkende ze wel. En dan al die onbekenden die in de regen stonden om mensen aan te moedigen. Leuk hoor, als iedereen ineens je naam lijkt te kennen! Dat doet je dan wel goed en toverde meerdere malen een lach op mijn gezicht – net als de spontane high fives met een aantal toeschouwers.

De man met de hamer - hij stond er echt!

De man met de hamer – hij stond er echt!

Zwaar was het wel. Op sommige momenten voelde ik dat mijn kuiten het lastig hadden – vooral als de wind er flink op stond. Rond de 17e kilometer werd het zwaar en had ik echt een inzinking. Vlak voor ik Strijp S opliep dacht ik ´ik red het niet, ik stop hier´, maar daar was mijn vader om me aan te moedigen. Iets verder was er het kantoor van Philips waar ik in een grijs verleden in werkte en dat zorgde weer voor een opleving. Wat wel leuk was, want net weer iets verderop stond de man met de hamer – maar die ging mij niet tegenhouden!

FINISH!

FINISH!

Daarna ging het snel – via het PSV-station richting het echte winkelcentrum en die roemruchte meters op Stratums Eind. Bij de finish op de Vestdijk zag ik eerst mijn moeder, zus Eef en zussie Laura. Ruim 2 1/2 uur hadden die in de kou gestaan – ik weet niet of ik het er voor over had gehad. Ik maakte een zij-stap om een grote neproos aan te pakken van mijn zus – die ook werd gezien door de omroeper die me vervolgens de finish over schreeuwde in een laatste spurtje met de tekst ´Ja Astrid – wat een mooie roos heb jij. Mijn lievelingssoort, want die heeft geen water nodig.´ Bij de finish stond iedereen te wachten – super! De tijd? 2.28 en een beetje – ik was door het dolle want binnen de 2.30 en dat had ik nooit verwacht.

Hoe die mensen je naam kennen? Staat op het startnummer!

Hoe die mensen je naam kennen? Staat op het startnummer!

De prangende vraag bij velen was (is?) of ik het nu nog een keer ga doen en het antwoord is ja. Ook 3 dagen later ben ik er van overtuigd dat het niet bij deze ene halve marathon blijft. De spierpijn is me alles meegevallen en ik wil natuurlijk wel een halve lopen zonder dat ik denk ´ik ga het niet halen.´ Of ik ooit de hele ga lopen? Wie weet – maar zeker niet in 2014. En ook zeker niet in New York lieve mensen – veel te massaal. Eindhoven is groot genoeg voor mij – dan blijft het een beetje het gevoel van ´ons kent ons´ en is het bij vlagen net alsof iedereen je kent.

Ik doe het niet zo vaak, mensen bedanken op mijn blog – maar nu is het wel nodig! Alle foto´s zijn van de hand van Steven – waarvoor dank. Maar natuurlijk ook dank dat je mij hebt gesteund in de voorbereiding. Verder veel dank aan iedereen die mij heeft aangemoedigd langs de kant; dat doet echt goed en ik heb er respect voor dat iedereen in de kou en regen is gaan staan! Meer in het bijzonder dank aan alle vrijwilligers, papa, mama, Eef & Lin, Els & Laura, Jan, Saskia, Eline, Trees en niet te vergeten aan Walter – we hebben elkaar tijdens het lopen niet gezien maar het idee dat jij er ook liep was erg fijn! En ook veel dank aan de mensen van Run2Day Eindhoven voor alle geweldige adviezen (en nee ze sponsoren me niet 🙂 ). Tot volgend jaar 🙂

Geplaatst in Foto´s, Hobby, Leven in Nederland, Toekomst | Tags: , , | 11 reacties

Lieve Lien,

Bos in herfstsferen - ruikt heerlijk!

Bos in herfstsferen – ruikt heerlijk!                     Copyright foto: SJM Habraken

Vandaag was een van die dagen die ik graag met je had willen delen. Als we nog allebei in Innsbruck hadden gewoond, was het de perfecte avond geweest voor onze wandeling langs de Inn en een etentje bij dat leuke tentje op de hoek. Zonnetje scheen en hoewel het koud is, is het ook windstil en dus een prachtige avond voor zoiets. Met een dekentje op het terras, een glaasje zweigelt erbij – het kon slechter! Ik moest er nog meer aan denken omdat net risotto met pompoen stond te maken – dat at ik daar ook, de avond voor we samen naar de girlsnight gingen. Dat was ook rond deze tijd – eind september, begin oktober. Toen had ik nooit verwacht dat ik nog eens heimwee naar Innsbruck zou hebben – of beter gezegd, naar de mensen en plekken daar.

In de herfst mis ik die avonden weg sowieso meer, want ik heb het niet zo op de herfst van nature. Althans, het begin van de herfst vind ik nog wel aardig – meestal nog met wat zon en warmte en het is nog niet zo vroeg donker. Maar naarmate het dichter naar de winter toe gaat, word ik er meestal niet vrolijker op. Dit weekend realiseerde ik me dat het eigenlijk helemaal niet terecht is om een hekel te hebben aan de herfst. Ten eerste niet omdat het redelijk zinloos is een hekel aan iets te hebben dat toch ieder jaar gebeurt, of ik het nu wil of niet. En ten tweede omdat er eigenlijk ook best veel positieve dingen zijn aan de herfst. Het verkleuren van de blaadjes – het ziet er wel echt heel mooi uit daar buiten en aangezien ik hier uitkijk op een grasveld met bomen, kan ik er ook echt van genieten. Ik zie de eekhoorns nu ook erg veel – volgens mij zijn ze druk bezig met hun wintervoorraad. Een beetje reuring op het veld, best leuk. Tel daarbij op de geur van het bos in de herfst – maakt het hardlopen er bepaald niet vervelender op. En het is de tijd van het jaar om lekker uitgebreid te koken. Ik heb al weer jam gemaakt – ik stuur je wel een potje op, want de voorraad die je van anderen hebt gekregen zal denk ik een heel eind op zijn nu. Even afgeven gaat niet meer – maar de Deutsche Post doet het ook prima. Heb ik weer een goede reden om naar buiten te gaan als het straks minder zonnig is!

Hopelijk geniet jij van het uitzicht op het verkleurende park – op jullie balkon is het volgens mij lekker beschut zitten. Het park zal er nu ook mooi gekleurd bij liggen!

Tot snel,A.

Geplaatst in De praktijk van alle dag, Ditjes en datjes | Tags: , , , , , , , | 4 reacties

Tack, jag mår bra

Zweeds ontbijt - met knackebrod

Zweeds ontbijt – met knackebrod

Pardon? Ja lieve dames en heren, na 11 jaar was het zo ver: Steven en Astrid gingen weer naar Zweden! Een van de eerste landen waar we ons wilden vestigen – we waren zelfs zo serieus dat we begonnen aan een cursus Zweeds – voor les 1 haalden we een 10 en verder dan dat, kwamen we niet. Maar de zinnetjes uit die eerste les kennen we nog steeds 😉 En tack, jag mår bra betekent zoiets als bedankt, met mij gaat het goed. En dat ging het, daar in Stockholm!

Ik vroeg me namelijk wel af of het nu nog zo zou zijn als toen – want tsja inmiddels weten we wat het is om in het buitenland te wonen. Toen was Zweden voor ons eens echt iets anders en inmiddels hebben we toch wel meer gezien. Zou het niet tegenvallen dan, zou het minder leuk zijn dan we ons herinnerden. Het bleek gelukkig allemaal niet het geval – Stockholm is nog steeds een prachtige stad en Zweden zijn nog steeds vriendelijke mensen. Een super stad om in rond te lopen, te genieten van kleine, knusse straatjes, water, bruggen, de geur van kaneelbrood, boten, musea, grote winkels, kleine winkels – nou ja van alles wat de stad te bieden heeft.

2013-09-21 12.55.47

Nerd alert: sci-fi winkel!

Wat ik me niet van de vorige keer kan herinneren, was deze geweldige boekenwinkel – met alleen maar fantasy en SF-boeken. En voor zeker de helft in het Engels. Ik waande me even in het paradijs en verzamelde zonder moeite een idiote stapel boeken. Slik. Het prijspeil in Stockholm is ook zoals wij on herinnerden – alles in Stockholm is een stuk duurder dan wij gewend zijn – dus ik heb toch maar even kritisch naar de stapel gekeken en alle hardbacks sowieso terug gelegd 😉 En toen nog wat paperbacks… Om met een nette stapel van 4 boeken weg te gaan. De tweede keer dat we langs de winkel liepen ben ik maar niet meer naar binnen gegaan 🙂

1 glaasje wijn: 10 euro!

1 glaasje wijn: 10 euro!

Al met al was het een geweldig weekend, waar de zon op vrijdag, zaterdag en maandag ook nog een fijne bijdrage aan deed! Op zondag merkten we wel echt dat de herfst eraan kwam – winderig, regen, kouder. Maar dat mocht de pret niet drukken; we zijn gewoon een groot deel van de dag binnen geweest in het Koninklijk Paleis. En nu, nu wil ik nog liever een keer rondreizen door heel Scandinavië. Want vanuit de trein van Arlanda naar Stockholm trekt al heel wat mooie natuur aan je voorbij. Weer een reisplan erbij!

Eerst maar eens naar Berlijn eind oktober…

 

Geplaatst in Ditjes en datjes, Foto´s, Toeristische activiteiten | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen